ยิ่งนานวัน พลันยิ่งลืม
จริงหรือ..?
เหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นมากมายในชีวิตใหม่ๆ
ในรั้วมหาวิทยาลัยวัยฝัน
ภาพความทรงจำต่างๆพลุ่งพล่าน
ราวกับภาพยนตร์แอ็คชั่นที่ตัดจบเร็ว
มากมายเสียจน ล้น ทะลัก..
เมื่ออยู่เงียบๆ คนเดียว
ทุกอย่างหยุดนิ่ง ภายใน
ความทรงจำช่วง 2-3 ปี ที่ผ่านมานี้
กลับไม่อยู่นิ่งอยู่กับที่ ปลิวว่อน ล่องลอย อย่างสะเปะสะปะ
ความเหลื่อมล้ำของเส้นแบ่งเวลาที่หลอมละลายหายไปจนแทบจะแยกไม่ออก
ว่าอะไรเกิดขึ้นเมื่อไหร่ในขอบเขตของความทรงจำ
ทว่า ประหลาด …
เพียงแต่ความทรงจำในเมื่อ 6 ปีก่อนนั้น
กลับหยุดนิ่ง ราบเรียบ คงอยู่กับที่ ไม่บุบสลาย
หรือทะเล้นเผ่นแน่บไปไหนต่อไหนให้กระเจิดกระเจิงยุ่งเหยิงวุ่นวาย
ราวกับว่ามันถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในตู้นิรภัยที่ใส่รหัสซับซ้อนเอาไว้
…………………
